اهمیت مشکلات دوران کودکی به ویژه نقص توجه ـ بیش فعالی برای فرد و برای خانواده و جامعه، سبب شده است تا این اختلال، بیش از پيش مورد توجه روان شناسان قرار گیرد. بنا بر تعریف راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ویرایش پنج (DSM IV)، اختلال نقص توجه و بیش فعالی، اختلالی عصبی ـ رشدی است؛ که با الگوهای رفتاری مداومی چون بی توجهی یا بیش فعالی ـ تکانشی، شناسایی می شود. شدت نشانه های این اختلال به حدی است که در کارکردها یا فرايند رشد ایجاد اختلال می کند و در قلمرو رفتارهای تکانشی، با رفتارهایی چون ارائه جواب پیش از پایان پرسش یا ارائه نامناسب نظرات بدون توجه به نتایج آن، صبرنداشتن در رعایت نوبت و ایجاد مزاحمت برای دیگران، مشاهده می گردد. سبب شناسی این اختلال به دو عامل اساسی محیط و ژنتیک اشاره دارد. از این رو شناخت دقیق تر عوامل مؤثر بر این اختلال دارای اهمیت مي¬باشد. اين پژوهش نیمه آزمایشی، به دنبال واكاوي عوامل مؤثر بر به وجود آمدن اختـلال نقص توجـه و بيش فعالي به عنوان شایع ترین اخـتلال دوران کودکی، به عنوان یک راهبـرد انتخـابی و در قالب یک تحقیق میدانی، بوده است. يافته ها نشان مي دهند علي رغم این که معمول‌ترین و شناخته شده ترین درمان پذیرفته شده براي اختلال نقص توجه ـ بيش فعـالي کودکان، داروهای محرک روانی می‌باشد، لکن اثرات این داروها، غالباً سطحی است. به نظر مي رسد يك برنامه تغذیه مدون بتواند به بهبود اين اختلال كمك نمايد.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی كودك محيط ژنتيك تغذيه.